ชีวิตวัยทำงาน

posted on 13 Sep 2007 10:34 by orangedk

ชีวิตวัยทำงานได้สัมผัสมันเมื่อเราโตขึ้น ตอนเด็กเราก็คิดว่าเป็นผู้ใหญ่นี่มันสบายดีเนอะ อยากไปโน่นไปนี่ได้อิสระ ตอนเด็กๆโดนห้ามสาระพัด แต่พอเราโตขึ้นได้มาทำงานหาเงินเองถึงรู้ว่า ช่วงที่สบายที่สุดในชีวิตเราแล้วนั้นคือวัยเรียน ไม่ต้องรับผิดชอบไรมากมาย แค่สอบกับส่งงานอาจารย์แค่นั้น แต่ตอนที่เรายังอยู่ในช่วงนั้นมันกลับรู้สึกยากลำบากหรือเกิน

พอทำงานก็ได้เจอคนเยอะขึ้น คนที่คิดและชอบอะไรที่ไม่เหมือนเรา พูดกันคนละภาษา เราต้องปรับตัวให้อยู่ในสังคมให้ได้ อาจจะยากสำหรับตัวส้มเพราะเป็นคนพูดน้อย แต่การทำงานบริษัทก็ได้สอนอะไรหลายๆอย่าง ว่าเราไม่สามารถที่จะทำอะไรคนเดียวได้ ต้องคุยกับคนทุกประเภทที่เขาไม่ได้ชอบอะไรเหมือนๆกับเรา ขืนเรามัวแต่จมกับโลกของตัวเองคุยกับคนทั่วไปไม่รู้เรื่องอาจกลายเป็น "โอตาคุ" ไปอย่างเต็มตัว

เจอคนหลายๆประเภทนี่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง พอทำงานจริงๆแล้วถึงรู้ว่าสังคมของผู้ใหญ่นี่มีการเมืองเข้ามามากมาย คนนั้นเกลียดคนนี้กันเยอะไปหมด แต่ก็ต้องใส่หน้ากากเข้าหากัน(รู้สึกแย่จิงๆ คนจริงใจนั้นหายากเหลือเกินในสมัยนี้)

คนที่คิดว่าตัวเองเก่งกว่าคนอื่น คนที่คิดว่าตัวเองสำคัญสำหรับคนอื่น คนที่คิดว่าคนอื่นผิดตัวเองนั้นถูก คนที่นินทาว่าร้ายคนอื่น และก็คนหูเบา ฯลฯ โอ้ย บรรยายไม่หมดหรอก

ใครที่โชคดีอาจจะผ่านมาอ่านบล็อคเล็กๆของเราก็อยากให้ผ่านชีวิตในการทำงานด้วยดี หรือน้องๆคนที่ยังไม่ได้ทำงานและใกล้จะเริ่มทำ ขอให้มีความอดทนและใจเย็น มีสติในการแก้ปัญหา อย่าใช้อารมณ์เป็นที่ตั้ง

บางครั้งเราเคยเปิดๆบล็อคไปเรื่อยทั้งคนที่รู้จักบ้าง ไม่รู้จักบ้าง เห็นเขามีเรื่องกลุ้มใจก็มาระบายกันในบล็อคนี่ ทำให้เราคิดว่า การที่มีคนมาเป็นที่ปรึกษาหรือระบายความในใจที่อัดอั้นออกมาก็เป็นเรื่องที่ดี แต่การที่ทุกคนจะหาคนที่รับฟังเรื่องความทุกข์ของเราทุกอย่างนั้นมันยากเหลือ "เพื่อนแท้" คำคำนี้ จะมีซักกี่คนที่เหมาะสมกับมัน ในเมื่อทุกคนแสวงหามัน แต่หลายๆคนกลับไม่รู้สึกตัวว่าตัวเองนั้นเป็นคนที่มีคุณสมบัติกับคำคำนี้หรือไม่ แล้วก็แสวงหาสิ่งนั้นเรื่อยไป

ขอบคุณ ต้นอ้อหรือพี่อ้อ ที่เป็นทั้งแฟน,คนรัก เพื่อนแท้ เพื่อนสนิท เพื่อนเที่ยว เพื่อนกิน เพื่อนที่ปรึกษาในยามที่เราทุกข์ และอยู่ร่วมสุขในยามที่เรามีความสุขไม่เคยมีอะไรปิดบัง คุยกันอย่างเปิดเผยและตรงไปตรงมา คบกันมา 7 ปีและเจอกันมาเป็นสิบๆปี แต่ไม่รู้สึกว่าเบื่อหน่าย เหมือนเพิ่งคบกันใหม่ๆอยู่ตลอด ทำให้รู้สึกเราโชคดีที่เจอคนอย่างต้นอ้อเข้ามาอยู่ในชีวิต

เพื่อนๆหรือใครที่กำลังหาคนที่ดีในชีวิตนั้น ขอให้พยายามต่อไปนะคะ

Comment

Comment:

Tweet

ชีวติต้องสู้ต่อไปค่ะ^^
เคยถามพี่ๆเหมือนกัน พวกเขามักจะบอกว่าในโรงเรียนแค่นี้เอง เจอข้างนอกสังคมเน่ากว่านี้อีก
แย่มาก ซึ่งไม่ค่อยจะเข้าใจ และคิดว่าจริงหรอมันแย่ขนาดนั้นจริง แต่เจอกี่คนๆก็พูดกันแบบนี้แฮะ...

#8 By Domino on 2012-04-21 11:10

อืมเพิ่งลาออกมาเองอ่ะ ตอนนี้เลยลำบากนิดหน่อย ฮ่ะๆๆๆ
ดีที่ยังไม่เจอคนแย่ๆมาน่ะ TwT

#5 By vicvic on 2007-09-21 14:26

แวะมาแว้บๆ เห็นมะปะอยู่ตรงหัวเอ็มส้ม เลยเนียนมาเม้น ๕๕๕ มะมีไร...
แค่คิดถึง +.+

#4 By ก่ายแว่นนนน (58.64.123.188) on 2007-09-16 09:07

อีกไม่นานแอมก็คงออกไปเจอสังคมในการทำงานคงลำบากไม่น้อยเหมือนพี่ส้มว่าแน่ๆ พี่ส้มก็สู้ๆต่อไปน่อ
เอ... เหมือนสารภาพรักเลยงิ อิอิ
แอมก็เจอแล้วหละคนที่คอยอยู่เคียงข้างกันเสมอมา ใครคนนั้นก็คงรู้กันดี อิอิ

#3 By amchan on 2007-09-15 23:15

คนเราสักกี่คนที่จะมีเพื่อนแท้ และมิตรที่จริงใจ แต่ศัตรูนั้นมีได้ตลอดเวลาจริงๆ

#2 By ๐~๐+NuKoY+๐~๐ on 2007-09-14 23:04

เห็นด้วยมากๆ เพราะว่าตัวเองก็เคยรู้สึกอย่างนี้มาก่อน มันเป็นเรื่องที่รับได้ยากแต่ว่าก็ต้องทำความเข้าใจกับมันแล้วอยู่ร่วมกับมันให้ได้ มันอาจจะฝืนความรู้สึกของเราแต่นี้แหละคือชีวิตที่เราต้องดำเนินต่อไป เราอย่าไปเครียดกับมัน คิดเสียว่าทุกอย่างทุกคนที่เข้ามาในชีวิตเรานั้นเป็นสิ่งที่จะทำให้เราได้เรียนรู้และโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในอนาคตได้ เพราะว่าเราก็จะได้เห็นนิสัยของแต่ละคนว่าเขาเป็นยังไง แต่เราก็ไม่จำต้องเป็นอย่างเขาจริงไหม เราเป็นเราดีที่สุด ทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด ใครเขาจะเป็นยังไงไม่สำคัญกับเราหรอกนะ มันอยู่ที่ตัวของเราเองทั้งหมด
ส่วนคำว่า เพื่อนแท้ สำหรับตัวเองขอตอบได้เลยว่าก็ยังไม่เจอนะ อยากบอกว่าช่วงชีวิตหนึ่งที่เราเกิดมาคนที่สามารถหาเพื่อนแท้ได้เนี่ยคงมีน้อยนะ แต่ถ้าหาเจอได้ก็จะดีมากๆเลยละ ก็ขอให้เจอเพื่อนแท้ให้ได้นะจ๊ะ พยายามเช่นกันนะ

#1 By earth on 2007-09-13 16:21