2007/Sep/13

ชีวิตวัยทำงานได้สัมผัสมันเมื่อเราโตขึ้น ตอนเด็กเราก็คิดว่าเป็นผู้ใหญ่นี่มันสบายดีเนอะ อยากไปโน่นไปนี่ได้อิสระ ตอนเด็กๆโดนห้ามสาระพัด แต่พอเราโตขึ้นได้มาทำงานหาเงินเองถึงรู้ว่า ช่วงที่สบายที่สุดในชีวิตเราแล้วนั้นคือวัยเรียน ไม่ต้องรับผิดชอบไรมากมาย แค่สอบกับส่งงานอาจารย์แค่นั้น แต่ตอนที่เรายังอยู่ในช่วงนั้นมันกลับรู้สึกยากลำบากหรือเกิน

พอทำงานก็ได้เจอคนเยอะขึ้น คนที่คิดและชอบอะไรที่ไม่เหมือนเรา พูดกันคนละภาษา เราต้องปรับตัวให้อยู่ในสังคมให้ได้ อาจจะยากสำหรับตัวส้มเพราะเป็นคนพูดน้อย แต่การทำงานบริษัทก็ได้สอนอะไรหลายๆอย่าง ว่าเราไม่สามารถที่จะทำอะไรคนเดียวได้ ต้องคุยกับคนทุกประเภทที่เขาไม่ได้ชอบอะไรเหมือนๆกับเรา ขืนเรามัวแต่จมกับโลกของตัวเองคุยกับคนทั่วไปไม่รู้เรื่องอาจกลายเป็น "โอตาคุ" ไปอย่างเต็มตัว

เจอคนหลายๆประเภทนี่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง พอทำงานจริงๆแล้วถึงรู้ว่าสังคมของผู้ใหญ่นี่มีการเมืองเข้ามามากมาย คนนั้นเกลียดคนนี้กันเยอะไปหมด แต่ก็ต้องใส่หน้ากากเข้าหากัน(รู้สึกแย่จิงๆ คนจริงใจนั้นหายากเหลือเกินในสมัยนี้)

คนที่คิดว่าตัวเองเก่งกว่าคนอื่น คนที่คิดว่าตัวเองสำคัญสำหรับคนอื่น คนที่คิดว่าคนอื่นผิดตัวเองนั้นถูก คนที่นินทาว่าร้ายคนอื่น และก็คนหูเบา ฯลฯ โอ้ย บรรยายไม่หมดหรอก

ใครที่โชคดีอาจจะผ่านมาอ่านบล็อคเล็กๆของเราก็อยากให้ผ่านชีวิตในการทำงานด้วยดี หรือน้องๆคนที่ยังไม่ได้ทำงานและใกล้จะเริ่มทำ ขอให้มีความอดทนและใจเย็น มีสติในการแก้ปัญหา อย่าใช้อารมณ์เป็นที่ตั้ง

บางครั้งเราเคยเปิดๆบล็อคไปเรื่อยทั้งคนที่รู้จักบ้าง ไม่รู้จักบ้าง เห็นเขามีเรื่องกลุ้มใจก็มาระบายกันในบล็อคนี่ ทำให้เราคิดว่า การที่มีคนมาเป็นที่ปรึกษาหรือระบายความในใจที่อัดอั้นออกมาก็เป็นเรื่องที่ดี แต่การที่ทุกคนจะหาคนที่รับฟังเรื่องความทุกข์ของเราทุกอย่างนั้นมันยากเหลือ "เพื่อนแท้" คำคำนี้ จะมีซักกี่คนที่เหมาะสมกับมัน ในเมื่อทุกคนแสวงหามัน แต่หลายๆคนกลับไม่รู้สึกตัวว่าตัวเองนั้นเป็นคนที่มีคุณสมบัติกับคำคำนี้หรือไม่ แล้วก็แสวงหาสิ่งนั้นเรื่อยไป

ขอบคุณ ต้นอ้อหรือพี่อ้อ ที่เป็นทั้งแฟน,คนรัก เพื่อนแท้ เพื่อนสนิท เพื่อนเที่ยว เพื่อนกิน เพื่อนที่ปรึกษาในยามที่เราทุกข์ และอยู่ร่วมสุขในยามที่เรามีความสุขไม่เคยมีอะไรปิดบัง คุยกันอย่างเปิดเผยและตรงไปตรงมา คบกันมา 7 ปีและเจอกันมาเป็นสิบๆปี แต่ไม่รู้สึกว่าเบื่อหน่าย เหมือนเพิ่งคบกันใหม่ๆอยู่ตลอด ทำให้รู้สึกเราโชคดีที่เจอคนอย่างต้นอ้อเข้ามาอยู่ในชีวิต

เพื่อนๆหรือใครที่กำลังหาคนที่ดีในชีวิตนั้น ขอให้พยายามต่อไปนะคะ

2007/Sep/05

เริ่มสเกตไว้แล้วว่าจะลองลงสีดู ถ้าลงเสร็จแล้วจะเอามาลงอีกทีเน้อ>.<

2007/Sep/04

ไม่เค๊ย ไม่เคยสนใจจะเขียนบล็อคไรกะเค้ามั่งเล้ย ทำให้หายหน้าหายตาไปจากเพื่อนๆหลายๆคน แต่DK คนนี้ยังไม่ตายจ้าตั้งแต่วาดรูปประกวดงาน MEGAGame Fan art Character แล้วก็ห่างหายไป ตอนนี้ทำงานเลยไม่มีเวลาวาดรูปกับชาวบ้านเขา มาดูอีกทีน้องๆนุ่งๆ ทั้งหลายฝีมือแซงหน้าฉานไปกันหมดแล้วT^T คิดแล้วเรื่องมันเศร้า

เพื่อนๆที่ยังจำเค้าได้กะทักทายกันมั่งน้า นู๋คิดถึงPF ทุกคนที่ห่างหายกันไป

ตอนนี้เจ๊ทรายZunaki ผู้น่ารัก ชวนกันไปตัดชุดคอสเพลย เว้ยเฮ้ย! ชีวิตนี้จะได้แต่งคอสกะเขาบ้าง จะแก่อยู่แล้วเพิ่งจะมาแต่ง5555 ไม่มั่นใจเลยไม่ได้แต่งเลย คิดว่าเอาวะ ไหนๆชีวิตนี้ฉันสาวได้ครั้งเดียวก็ขอทิ้งท้ายกันหน่อย

ถ้าแต่งเมื่อไหร่จะถ่ายรูปมาให้ชมกันน้าทุกคน

รูปวาดตอนนี้ อย่าดูเล้ยๆๆๆ T^T อนาถตัวเอง คัยจำเค้าได้แอดกันหน่อยน้า จุ๊บๆ


edit @ 2007/09/04 14:47:14
edit @ 2007/09/05 14:18:55